O Sutra do Loto

Os ensinos de Shakyamuni, o fundador histórico do Budismo, están rexistrados nun enorme conxunto de textos, coñecidos como sutras. O xeito en que a filosofía do Budismo é presentada dentro dos sutras varía ampliamente. Isto pode ser explicado por varios factores. Durante uns 50 anos, ao longo dos cales Shakyamuni compartiu os seus ensinos co pobo da súa época, el viaxou por toda a India. En lugar de expoñer a súa filosofía dun xeito sistemático, o seu ensino adoptou principalmente a forma de diálogo. Reuníndose con persoas dunha ampla gama de antecedentes - desde ministros de estado ata homes e mulleres iletrados - el buscou responder ás súas preguntas e dúbidas. Sobre todo, el buscaba brindar respostas ás preguntas fundamentais da existencia humana: ¿Por qué nacemos e debemos enfrontar os inevitables sufrimentos da enfermidade, o avellentamento e a morte?

Os sutras foron recopilados nos anos seguintes á morte de Shakyamuni; crese que o Sutra do Loto foi recopilado entre os séculos I e II d.C. En sánscrito é coñecido como o sutra-saddharmapundarika (Lit., "sutra do dharma correcto do loto branco"). Como moitos sutras Mahayana, o Sutra do Loto propagouse mediante a "transmisión septentrional" cara Asia Central, China, Corea e Xapón. Ingresando originalmente na China no século III d.C., dise que o Sutra do Loto fora traducido en varias diferentes versións chinesas, das cales existen aínda tres versións completas. A tradución do século V feita por Kumarajiva (344-413 d.C.) é considerada como particularmente notable; crese que a súa claridade filosófica e beleza literaria desempeñou un importante papel na ampla veneración deste sutra por toda o Leste de Asia.

O título da versión de Kumarajiva do Sutra do Loto Myoho-renge-kyo,contén a esencia do sutra enteiro, e foi sobre a base desta realización que Nichiren (1222-1282 d.C.) estableceu a invocación do Nam-myoho-renge-kyo como a súa práctica budista esencial.

O Sutra do Loto é considerado como o que cumpre o propósito do advenimiento de Shakyamuni neste mundo, expresado nestas palabras: "Ao comenzo formulei un xuramento, co desexo de facer que todas as persoas fosen iguais a min, sen que houbese ningunha diferencia entre elas e eu". Noutras palabras, o propósito do advenimiento de Shakyamuni era o de posibilitar que todas as persoas alcancen o mesmo estado de perfecta iluminación que fixo que el fose coñecido como "Buda" ou "o iluminado".

O Sutra do Loto contén varios conceptos que eran revolucionarios tanto dentro do contexto dos ensinos budistas, canto dentro do máis amplio contexto social da época. Moitos destes non están indicados explícitamente senón que están entendidos ou materializados nos eventos aparentemente dramáticos e ata fantásticos descritos no texto. Moito do xenio dos posteriores estudiosos do sutra, tales como T'ien-t'ai (538-597 d.C.), está na súa capacidade para extraer e sistematizar estes principios.

Un tema central do sutra é a idea de que todas as persoas por igual e sen excepción posúen a "natureza de Buda". A mensaxe do Sutra do Loto é alentar a fe das persoas na súa propia natureza de Buda, na súa propia e inherente capacidade para a sabedoría, a coraxe e a compaixón. A capacidade universal para a iluminación demóstrase a través dos exemplos das persoas para quen esta posibilidade fora tradicionalmente negada, tales como as mulleres e as persoas que cometeran accións malvadas.

En moitos sutras, varios dos discípulos maiores de Shakyamuni son condenados como persoas que, debido ao seu arrogante apego ás súas capacidades intelectuais e á súa práctica ensimismada, "queimaran as sementes da súa propia iluminación". A profundidade dos ensinos de Shakyamuni no Sutra do Loto, con todo, esperta nelas o espírito de humildad e compaixón. Elas comprenden que todas as persoas están inextricablemente interrelacionadas na súa procura da iluminación, e que se desexamos a felicidade para nós mesmos, é imperativo que nos esforcemos pola felicidade dos demais.

Neste sutra, ademais, Shakyamuni demostra que el, en realidade, alcanzou a iluminación no pasado infinito, non nesta existencia actual, como fora asumido polos seus seguidores. Isto ilustra, a través do exemplo concreto da súa propia vida, que o logro da iluminación non significa unha transformación que o converte a un en algo que non é. Máis ben, significa revelar o estado inherente, "natural" que xa existe no interior.

Como escribiu Daisaku Ikeda, o Sutra do Loto é fundamentalmente un ensino que dá forzas. "Ensínanos que a determinación interior dunha persoa pode transformalo todo; dá unha expresión fundamental ao infinito potencial e á dignidade inherente en cada vida humana".